از وسوسه های شیطانی رها شده ام حضرت عشق به من فرمان داده که بنویسم

بنام او :

قلبی دارم مالامال از عشق  ودر تپشی همیشگی برای او

سینه ای آکنده از جور، چشمانی مانوس با تاریکی

هر چند که شاید تن خسته ام از فرط خستگی نای ایستادن ندارد

اما هنوز هم چشم از ستاره ام برنمی دارم

به من گفته بود که میرود اما سوسویش در آسمان وجودم تنها منبع نوراست

سزوارتر از او در کنج قلبم نمیبینم

امروز باز آوای موسیقائیش را شنیدم

گفته بود که از آسمانم میرود

اما خورشید را نگهبانم کرده بود

ستاره خوبم چه بروی چه بمانی من با توام